ریشه‌های ترسی که پشت لبخندهای ما پنهان است (۲/۶)

گاهی احساس می‌کنیم انگار در یک مسابقه دائمی برای کسب رضایت دیگران هستیم، حتی وقتی قلباً خسته‌ایم. لبخند می‌زنیم، بله می‌گوییم و نیازهای خودمان را در سایه نگه می‌داریم، بی‌آنکه واقعاً بدانیم چرا این الگو اینقدر عمیق در ما ریشه دوانده است. این اپیزود به آرامی پرده از چگونگی شکل‌گیری آن شرم درونی برمی‌دارد؛ همان حس ناکافی بودن یا ترس از طرد شدن که در کودکی در وجود ما کاشته شده و امروز، به شکل رفتارهای مهرطلبانه، خودش را نشان می‌دهد. ما نگاه می‌کنیم که چطور سازوکارهای بقای آن دوران، به ناخودآگاه ما راه پیدا کرده‌اند. در پایان، شاید درک عمیق‌تری از پیچیدگی‌های وجود خودمان و ریشه‌های آنچه ما را به سمت راضی کردن دیگران سوق می‌دهد، پیدا کنیم و کمی با آن بخش‌های آسیب‌پذیر خود مهربان‌تر شویم.