وقتی از دیدن حقیقت فرار می‌کنیم (۶/۱۰)

ما انسان‌ها گاهی ناخواسته چشم بر حقایقی می‌بندیم که پذیرششان دشوار است؛ حقایقی درباره خودمان، روابطمان یا حتی جهان اطرافمان. این خودفریبی‌های کوچک و بزرگ، اگرچه در لحظه پناهگاهی موقت به نظر می‌رسند، اما به مرور زمان ما را از واقعیت دور می‌کنند. این قسمت به آرامی به این مکانیسم‌های درونی "فرار" و "سرکوب" می‌پردازد و اینکه چگونه ذهن ما آگاهی را برای محافظتی کاذب و موقتی از خود، خاموش می‌کند. ما بررسی می‌کنیم که چگونه این شیوه‌ها، به جای حل مشکل، تنها آن را به عمق ناخودآگاه می‌رانند. شاید پس از این قسمت، با حساسیت بیشتری به آن لحظاتی که از دیدن حقیقت طفره می‌رویم، نگاه کنیم و هزینه‌های پنهان این فرارها را درک کنیم.